vrijdag 19 mei 2017

Een heleboel handtekeningen en het vooral vieren!

De afgelopen tijd was een drukke maar voor ons gevoel gelukkig niet een té drukke tijd. We zijn erg dankbaar omdat we bij alle stappen die gezet zijn de trouw van God steeds weer zagen. Als Hij deuren sluit is het tijd om vooruit te gaan, om stappen te maken. Hoe spannend en hoe onzeker het soms ook was, we hebben Zijn leiding mogen ervaren.

 Ik begon met mijn nieuwe baan. En daar zag ik best een beetje tegenop, overal en nergens werken. Maar het is leuk en afwisselend. Van het werken in allerlei verpleeghuizen, in zorghotels, tot psychiatrische verpleeghuizen toe. En sinds deze week in de thuiszorg, dat is me goed bevallen!

 Daarnaast hadden we samen een cursus en gesprekken, ook moesten er een heleboel vragenlijsten en 'huiswerk' ingevuld worden.
 Én we hadden allebei een cursus met een examen voor ons werk. Ik ben al een poosje geleden geslaagd. (Met een 10- voor de rekentoets, o, ik was zo blij als een kind ;))
D. hoorde afgelopen week dat hij ook geslaagd is, hij kwam met een prachtig cijfer en boeket thuis, dan ben ik wel trots op m hoor;).

 En ondertussen zetten we niet alleen onder allerlei contracten voor werk en afgeronde cursussen een handtekening, maar ook onder de contracten voor de aan en verkoop van ons huis. We zijn dankbaar!

Trots zijn we op onze oudste, zij zit op dit moment gebogen over haar allerlaatste examen. Wat heeft ze hard gewerkt! En daarom eten we vanmiddag een taartje, omdat je altijd vieren moet als er maar iets te vieren valt. Vind ik dan.