donderdag 16 februari 2017

Laat het los

'Ik vraag jullie om in de pauze állemaal één ding op het briefje te schrijven wat jullie moeilijk vinden om los te laten en dan gaan we er straks met elkaar voor bidden'.
De spreekster op de interkerkelijke vrouwenochtend keek de zaal rond door haar donkere ronde brilletje.
En ik keek ook de zaal rond, want had ik net niet een oud- collega binnen zien komen die een aantal jaar geleden met pensioen is gegaan?
En daar zag ik een van de vrijwilligsters zitten en nog een mevrouw die ik regelmatig door de gang op m'n werk zag lopen.
Ook sprak ik de eerste contactpersoon van 'die mevrouw met het knotje' uit m'n vorige blog.
Ze mompelde iets van ' dit is toch wel een onderwerp voor jou'.
En moet ik nu op het briefje gaan schrijven dat ik het moeilijk vind om m'n werk los te laten en dan vooral al die dierbare bewoners en leuke collega's?
In de pauze raakte ik aan de praat en zag ik vanuit m'n ooghoek dat mijn briefje 'ingepikt' werd door een jonge vrouw. Gelukkig maar, hoef ik 'm niet meer in te vullen dacht ik ;)
Stel dat ze het voorleest en ik een traantje moet wegpinken.
De spreekster nam haar plek weer in en zei: 'Weet je, God heeft al deze briefjes allang gelezen, Hij weet het dat het loslaten zo moeilijk is'.
Wat een heerlijke en herkenbare ochtend was dit.
Als uitgangspunt nam ze psalm 46.
'Laat af en weet dat Ik God ben'. Woorden waar we ons aan kunnen laven bij het loslaten.
Wat moet er zoal losgelaten worden? Ons verleden, onze relaties, verwachtingen van kinderen, van de kerk, van christenen die ook maar hele gewone mensen bleken te zijn.
Loslaten betekent uiteindelijk het in de handen van God laten.
We zijn vaak doe-het-zelvers, we willen het in eigen hand houden.
Maar om echt los te laten moeten we bij Jezus zijn.
Hij weet als geen ander hoe we rondzeulen met lasten.
De woorden die Jezus eens sprak gelden nog steeds: Kom allen naar Mij die vermoeid en belast zijn dan zal Ik jullie rust geven. Neem Mijn juk op en leer van Mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart en je zult rust vinden voor je ziel, want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht.


3 opmerkingen:

  1. Mooi zeg! Hoe word je op de hoogte gehouden van die interkerkelijke vrouwenochtenden?
    Wat een rust geeft dat hè!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dit keer via een kennis, op internet is het niet te vinden he? De volgende keer is wo 13 september.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi dat het ook voor jou bemoedigend was, ook al heb je je briefje niet kunnen/willen schrijven:)

    BeantwoordenVerwijderen