maandag 9 mei 2016

'Daar zijn we toch zusters voor!?'

Aan het begin van m'n ochtenddienst vanmorgen liep er in alle vroegte een dame over de gang.
Ze was bijna aangekleed, maar zo te zien lukte het niet helemaal.
In haar hemd sjokte ze over de gang met haar blouse over de arm richting de zusterpost.
Ze begint sinds kort te dementeren en zo ik las was ze al een aantal dagen wat in de war en onrustig.
Ik besloot haar als eerste te verzorgen, even aandacht geven zou vast helpen.
Ik liep haar tegemoet. 'Steek maar in dan krijgt u een kopje thee'. beloofde ik haar.
We wandelden gearmd naar haar kamer en ik verzorgde haar, schudde het bed op en gaf ze een ontbijtje.
Ze vroeg waarom men boos op haar was en iedereen haar maar liet roepen.
Ik stelde haar gerust en ze zei: 'Ik ben blij dat ik je tegenkwam en je me helpen wil'.
Als antwoord daarop zei ik: 'Daar zijn we toch zusters voor!?'.
Ze keek me verbaasd en blij aan, haar ogen begonnen te glinsteren.
'Bent u ook gelovig?' vroeg ze.
'U heeft gelijk' ging ze verder, 'we zijn zusters en we moeten elkaar helpen en zonder dat u het misschien weet heeft u mij geholpen, echt waar hoor'.

Zuster zijn met een dubbele betekenis, hoe mooi is dat! ;)


3 opmerkingen:

  1. Prachtig! Je hebt het ook heel leuk geschreven :-).

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ontroerend.. en ja...ik denk dat dat heel veel voor deze vrouw betekend.

    BeantwoordenVerwijderen