Als geloven wat kost

We zitten in een internationale gemeente; iedere zondag komt er een veelkleurigheid aan mensen bij elkaar. Zo'n 40 nationaliteiten zijn er eens geteld.
Onze kinderen zijn in deze kerk opgegroeid en daar ben ik erg dankbaar voor.
Ze leren veel van de diversiteit, niet alleen in de gemeente maar ook in de stad.
De eerste jaren van hun leven zijn ze in een dorp opgegroeid; het was er makkelijker maar zeker niet mooier.
We merken soms als ze vriendinnen over de vloer krijgen die niet met andere culturen zijn opgegroeid; hoe er een mening kan zijn en een onwetendheid over andere culturen.
Wij genieten en hebben iniedergeval al veel geleerd van de veelkleurigheid.
                                                                   

Hoe mooi is het om in de gemeente de verschillen in culturen te zien en van elkaar te leren.
We genieten van de maaltijden waar iedereen iets te eten meeneemt uit zijn eigen cultuur.
De cultuurverschillen brengen soms moeilijke maar zeker ook grappige dingen met zich mee.
Die ene keer bijvoorbeeld toen we huisbezoek kregen van oa een Afrikaanse ouderling.
Er werd van te voren een mailtje gestuurd; aan mijn man gericht,met de mededeling dat ze wilden 'praten'
Ik was van te voren naar boven gegaan met de laptop en een boek, tot D mij kwam halen; het was dus huisbezoek.
Het hele gezin zit gewoon in de naam van mijn man; wisten wij niet :)
Of een keer dat een Koerdische broer aan de deur stond met een lekke band; of ik een fietspomp had. Het was die dag erg heet en ik nodigde hem uit om binnen wat te drinken; ik drong er eigenlijk een beetje op aan, hij had lang gelopen en zag er verhit uit. Had ik niet moeten doen; een man mag niet binnen komen als een vrouw zonder haar man thuis is.
Dus toen maar een glas water op de stoep gegeven :)

Het allermooiste vind ik de zondagen waarop een nieuwgelovige gedoopt wordt.
De getuigenissen die deze mensen geven zijn vaak erg indrukwekkend.
Of het nu de echte Rotterdammers zijn die tot geloof kwamen of mensen met een Moslim-achtergrond.
                                                                     

Afgelopen zondag was er een doopdienst van een jongen uit Noord-Irak.
In zijn getuigenis vertelde hij dat hij in een droom te horen kreeg dat hij christen moest worden.
Hoe bang kan je dan wezen als moslim om dit aan anderen te vertellen.
In zijn getuigenis vertelde hij ook over het AZC waar hij woonde, de andere moslims merkten dat hij niet meer bad, ze vertelden hem dat ze hem dan mochten doden.
Hij liet de Bijbel aan hen zien en zei; lees dit maar; hier staat de waarheid in.
Wat kan geloven veel kosten!
Een andere jongen uit de gemeente vertelde pas dat hij op Facebook veel uitnodigingen krijgt om te komen vechten bij IS.
'Wapens krijg je van ons' zeggen ze dan.
Als antwoord stuurt hij een paar Bijbelverzen; je moet het maar durven!

Onderstaand lied zongen we afgelopen zondag, hierin staat nu echt de opdracht in die God van ons vraagt!

                                                                         

Reacties

  1. Mooi geschreven! Onder de indruk van wat je schrijft over die jongen.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire berichten