dinsdag 21 april 2015

Onrecht

Ze had weken geoefend voor de turnwedstrijd. Zelfs een blessure opgelopen door het vele trainen.
Maar nu was ze er dan toch echt klaar voor!
Ze was al vroeg wakker en stond op tijd klaar in haar wedstrijdtenue, haar zus had haar haren mooi ingevlochten.
En wat deed ze het goed!
De meest moeilijke oefening op de balk ging beter dan ze had gedroomd.
Nog geen medaille gewonnen maar dat vond ze heel niet erg; het was pas haar derde wedstrijd, die medaille komt vast wel een keer!
Na afloop kreeg ze haar scores, en wat werd ze toen verdrietig en boos!
Ze had minder gescoord dan de vorige wedstrijd, terwijl ze zoveel beter was geworden na al het oefenen.
Kukelde ze de vorige keer nog van de balk af; nu bleef ze er netjes op.
Ze snapte er niks van.
Ze kan goed tegen haar verlies maar niet tegen onrecht!
Van onrecht wordt ze boos en verdrietig, en gelijk heeft ze.

 

Wat kan ik ook verdrietig worden als de hele afgelopen week wel in het teken leek te staan van opgejaagde volken, verkrachte vrouwen, (omgeslagen)boten met vluchtelingen. En het beeld van een verdronken meisje op social media blijft op mijn netvlies staan...
Ik lag er afgelopen zondag een halve nacht van wakker; onrecht.
niet echt uitgeslapen ging de wekker weer vroeg af om te werken.
Op mijn werk zag ik hoe een weerloos iemand ook daar weer onrecht werd aangedaan.
Weer thuis vroegen D en ik naar elkaars dag.
D vertelde dat hij deze dag zo bezig was geweest met het wereldleed.
                                                                         

''s Avonds lag ik even op de bank met m'n ogen dicht.Ergens ver weg hoorde ik D zachtjes zingen en tokkelen op zijn gitaar:

 Ik bouw op U
Mijn schild en mijn Verlosser
Niet eenzaam ga ik op de vijand aan
Sterk in Uw kracht gerust in Uw bescherming
Ik bouw op U en ga in Uwe naam

Gelovend ga ik dingen zwakheid voelend
En telkens meer moet ik Uw kracht verstaan
Toch rijst in mij een lied van overwinning
Ik bouw op U en ga in Uwe naam

Ik bouw op U
Mijn schild en mijn verlosser
Gij voert de strijd, de huld' is U geweid
In t laatste uur zal 'k zegevierend ingaan
In rust met U die mij hebt voortgeleid.


Gelukkig hoeven we niet eenzaam en in eigen kracht te gaan!





3 opmerkingen:

  1. Mooie blog! Wat een zegen dat in God zoveel hoop is. Groetjes!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad Lisanne!
      je hebt me inmiddels gevonden? ;) Leuk!

      Verwijderen
  2. Las net een blog van Robert, herkenbaar allemaal!
    http://www.missiongo.nl/?p=969

    BeantwoordenVerwijderen