vrijdag 24 april 2015

Het tuinseizoen is weer begonnen!

Voor het derde jaar hebben we weer een moestuin.
Het is er echt een heerlijk plekje om zijn.
Je waant je even niet in de stad; ook al heb ik er helemaal geen problemen mee dat ik in de stad woon :)
Er zijn zoveel mooie plekjes in de stad en daar is het tuinencomplex er een van.
Het eerste jaar hadden we een tuin; nee, wel drie tuinen met drie gezinnen, veel te veel maar het was wel erg leuk.
We gingen er regelmatig picknicken, de kinderen konden er lekker spelen.
Nu hebben we voor het tweede jaar een eigen tuin, alleen heeft onze buurvrouw een klein strookje aan de zijkant van de tuin. Meerdere gezinnen uit de kerk hebben er ook een moestuin,we eten er regelmatig met elkaar en hopen zo ook contacten met de andere tuinders/buurtbewoners te hebben.
Vanmorgen kreeg ik van de buurvrouw 50 AH moestuintjes over de schutting, eens kijken wat we daar mee gaan doen, ik denk dat we het allemaal niet kunnen gebruiken.
We zijn trouwens niet heel fanatiek, we proberen het goed bij te houden en wat lukt is leuk!
Ik heb wel al veel voorgezaaid, de jongste vind het vooral heel leuk; ze kijkt steeds of er al wat opkomt :) het is voor kinderen ook echt wel heel leuk om te zien hoe alles groeit en bloeit en ze het zelf kunnen oogsten en opeten!

                             
Gisteren hebben we de tuin omgespit en bemest.
We hebben ook alvast wat gezaaid en gepoot.

Mooie bomen in bloei!

dinsdag 21 april 2015

Onrecht

Ze had weken geoefend voor de turnwedstrijd. Zelfs een blessure opgelopen door het vele trainen.
Maar nu was ze er dan toch echt klaar voor!
Ze was al vroeg wakker en stond op tijd klaar in haar wedstrijdtenue, haar zus had haar haren mooi ingevlochten.
En wat deed ze het goed!
De meest moeilijke oefening op de balk ging beter dan ze had gedroomd.
Nog geen medaille gewonnen maar dat vond ze heel niet erg; het was pas haar derde wedstrijd, die medaille komt vast wel een keer!
Na afloop kreeg ze haar scores, en wat werd ze toen verdrietig en boos!
Ze had minder gescoord dan de vorige wedstrijd, terwijl ze zoveel beter was geworden na al het oefenen.
Kukelde ze de vorige keer nog van de balk af; nu bleef ze er netjes op.
Ze snapte er niks van.
Ze kan goed tegen haar verlies maar niet tegen onrecht!
Van onrecht wordt ze boos en verdrietig, en gelijk heeft ze.

 

Wat kan ik ook verdrietig worden als de hele afgelopen week wel in het teken leek te staan van opgejaagde volken, verkrachte vrouwen, (omgeslagen)boten met vluchtelingen. En het beeld van een verdronken meisje op social media blijft op mijn netvlies staan...
Ik lag er afgelopen zondag een halve nacht van wakker; onrecht.
niet echt uitgeslapen ging de wekker weer vroeg af om te werken.
Op mijn werk zag ik hoe een weerloos iemand ook daar weer onrecht werd aangedaan.
Weer thuis vroegen D en ik naar elkaars dag.
D vertelde dat hij deze dag zo bezig was geweest met het wereldleed.
                                                                         

''s Avonds lag ik even op de bank met m'n ogen dicht.Ergens ver weg hoorde ik D zachtjes zingen en tokkelen op zijn gitaar:

 Ik bouw op U
Mijn schild en mijn Verlosser
Niet eenzaam ga ik op de vijand aan
Sterk in Uw kracht gerust in Uw bescherming
Ik bouw op U en ga in Uwe naam

Gelovend ga ik dingen zwakheid voelend
En telkens meer moet ik Uw kracht verstaan
Toch rijst in mij een lied van overwinning
Ik bouw op U en ga in Uwe naam

Ik bouw op U
Mijn schild en mijn verlosser
Gij voert de strijd, de huld' is U geweid
In t laatste uur zal 'k zegevierend ingaan
In rust met U die mij hebt voortgeleid.


Gelukkig hoeven we niet eenzaam en in eigen kracht te gaan!





donderdag 9 april 2015

Brood

We bakken al een poos ons eigen brood.
Dat klinkt als veel werk maar dat is het zeker niet.
We eten met z'n viertjes alleen tijdens de lunch brood.
Meel halen we bij de molen, ik haalde de laatste keer 4 pakken tegelijk, dat beviel wel.



We hebben een broodbakmachine; 's avonds stoppen we alle ingrediënten in de machine die 's nachts het werk doet. Het harde piepje van de machine heeft D. op de een of andere manier omgezet tot
een heel zacht piepje zodat we niet wakker worden.
En dan die heerlijke geur als je smorgens beneden komt...

We hebben gekozen voor speltbrood, gewoon omdat die het gezondst is :)
Het was even puzzelen met de verhoudingen van de ingrediënten tot we een goed recept hadden, nu is het precies goed; ik doe er ook een handvol zonnebloempitten door.




Ook heb ik een recept samengesteld voor een mueslibrood; even naar de ingrediënten in de supermarkt gekeken en de verhoudingen van een krentenbrood aangehouden.
Er gaan oa hazelnoten, havermout, stukjes gedroogde appel en abrikoos door.




Lekker bij de koffie! 


zondag 5 april 2015

Pasen


                                                   


donderdag 2 april 2015

Rimpelige handen.


Ze stak haar hand uit en ik hielp haar uit bed.
Het water van de douche was altijd goed; nooit te warm, nooit te koud.
Elke keer als ik haar hielp vroeg ze; 'hoe is het met je jochies?'
Op de een of andere manier was ze in de veronderstelling dat ik een paar zoontjes bezat.
Daar zat ze weer, netjes opgefrist in haar makkelijke stoel, haar rimpelige handen in haar schoot.
Ze vroeg me het stukje van deze dag voor te lezen uit haar Bijbels dagboek.
Ik las van in zonden geboren maar ook van de grote liefde van Christus.
Na het lezen verzuchtte ze altijd; 'mooi he!?...'
Ik keek naar haar gevouwen handen in haar schoot. De handen die altijd hard gewerkt hadden in de pastorie van een bekende Rotterdamse dominee.
Het enige wat de handen nu nog doen is vooral breien; meters breien voor het goede doel.



Vanavond stuurde een collega een berichtje; morgen verhuisd mevrouw naar het verpleeghuis.
Dat ze op de wachtlijst voor het verpleeghuis stond wist ik, maar dat ik geen afscheid meer van haar kon nemen, daar had ik niet op gerekend.
Het huis waar ik werk gaat sluiten, het plan is om een verpleeghuis te worden ergens anders in de stad.
Maar een zeker plan ligt nog niet klaar en velen verhuizen nu naar andere huizen.
Het voelt vreemd; we helpen deze mensen in het laatste stukje van hun leven en zorgen dat ze een waardige oude dag hebben.
En als het einde er dan is dan weet je dat je het beste hebt gegeven.
We vormen als collega's in de hal een 'erehaag' als de kist het huis verlaat.
We praten dan nog eens, heel soms valt er ook een traan, en dan is het goed.
Nu vertrekken de bewoners lopend door de hal en dat voelt vreemd en ook wat onnatuurlijk.
'Mevrouw huilde' schreef mijn collega.
En ik; ik huil in mijn hart een beetje mee.



woensdag 1 april 2015

Een blog begonnen!

Een vriendin vroeg me een paar maanden geleden; 'wanneer ga jij eens een blog beginnen?'
Daar had ik nog nooit over nagedacht, je leven op het internet zetten en iedereen die mee kan lezen; niets voor mij :)

Maar regelmatig zijn er toch dingen die ik wel leuk of mooi zou vinden om te delen; dus nu toch een blog; om die dingen hier te delen!

Een mooi lied van Trinity, niet alleen de tekst maar zeker ook de beelden: 'may you have'.
En hoe toepasselijk vandaag; 'A wall for the wind and a fire for the cold'. ;)