zaterdag 21 oktober 2017

Een beetje beter luisteren

Precies twee weken geleden sliepen we voor het eerst in ons nieuwe huis.
Na een vermoeiende dag zou je denken dat je direct in slaap valt.
Maar niets minder was het geval.
We hoorden allerlei geluiden die ons niet bekend klonken.
Van het piepen van een slaapkamerdeur tot voetstappen en gestommel bij de buren.

Nu was ons vorige huis juist veel gehoriger.
Maar we waren blijkbaar gewend geraakt aan alle geluiden. 

'Zou dat bij de stem van God ook zo gaan?'  vroeg ik aan m'n man.
Dat je er misschien aan went, het niet meer hoort, of misschien zelfs negeert? 

Ik werd in ieder geval weer aangespoord om een beetje beter te luisteren!





maandag 18 september 2017

Rijke beloftes

Want hij zal zijn als een boom, geplant aan waterbeken,
die Zijn vrucht geeft op zijn tijd,
waarvan het blad niet afvalt;
al wat hij doet, zal goed gelukken.

Want Ik zal water gieten op het dorstige
en stromen op het droge.
Ik zal Mijn Geest op uw nageslacht gieten
en Mijn zegen op uw nakomelingen.
Zij zullen opkomen tussen het gras,
als wilgen aan de waterstromen.

Uit psalm 1 en Jesaja 44.




woensdag 23 augustus 2017

Een nulletje en een kruisje


Een aantal maanden geleden bekeek ik onderstaand filmpje van Rikkert Zuiderveld.
'De wereld is wel erg zwart wit geworden,' vertelt hij.
Het is een nulletje of een kruisje.


                                 klik hier voor het filmpje.


Het filmpje zette me aan het denken.
Want wat kan ik ook vaak zwart wit denken.
Of ergens iets van vinden.
Kijken hoe of wat een ander doet of juist niet doet.
Ergens woorden aan geven en daarna beseffen dat dat toch niet zo handig was.

Het is niet zwart of wit.
Want wat voor de één passend is hoeft voor de ander niet zo te zijn.
God gaat met ieder Zijn weg.
Ondanks onze onvolmaaktheid en soms loze woorden is Gods weg daarentegen volmaakt en het woord van de Heer zuiver. (Psalm 18:31)

Tussen zwart en wit zitten zoveel grijstinten, én een enorme hoeveelheid mooie kleuren!

Mooie les!



vrijdag 7 juli 2017

Vakantie!

Heerlijk, de vakantie is nu echt begonnen!
Onze jongste had al de hele week een rustig weekje van school en kwam gisteren met een prachtig rapport thuis. Wat heeft ze het goed gedaan! De start viel soms niet mee, ook lichamelijk niet en is ze best wat thuis gebleven.
Haar mentor gaf een mooie Bijbeltekst mee uit Math 5:16.


 De oudste werkte tot gisteravond en heeft nu ook fijn vrij.
Ze heeft een leuk vakantiebaantje gevonden in een verpleeghuis zo ongeveer aan het einde van onze straat.
Grappig dat ik de ene ochtend de bewoners uit bed help en zij ze 's avonds van een maaltijd voorziet. En leuk om de reacties van hen over ons te horen :) 
De eerste tijd was behoorlijk pittig, van in de schoolbanken zitten naar flink fysiek werk.
Afgelopen woensdag heeft ze haar diploma gekregen, wat een feest! 
Ze kreeg een mooie Bijbeltekst mee, net als haar zusje óók uit Math 5:16, bijzonder!


 

Zelf heb ik begin van de week mijn laatste dienst gedraaid. Deze was in de wijk waar we wonen. Dat blijf ik bijzonder vinden, zo multiculti. 
Soms zelfs een beetje eng als ik de sleutel in een slot steek en de trap van een bovenwoning beklim. 
Wie zal ik nu tegenkomen?
Wat een verdrietige situaties kom je soms tegen, armoede en eenzaamheid...
Soms niet kunnen communiceren vanwege de taal en telefonisch met kinderen van klanten moeten overleggen.
Mooi was het om van de week bij iemand te komen die in de vensterbank een lijstje met iets over God had staan. Ik maakte er een opmerking over en de mevrouw was zó blij dat er eindelijk eens een zuster was die wel geloofde. Ik moest gaan zitten en horen dat ze zo ziek we geweest en de famillie om haar bed had gezeten omdat het einde er was. Maar dat er zoveel mensen gebeden hadden en zij er toch bovenop was gekomen. 

Vandaag zijn we aan het inpakken en hopen we vannacht op vakantie te gaan.
We hebben er zin in om twee weken lang met zn viertjes te genieten.
We hebben een heleboel boeken en spelletjes verzameld, dat komt vast goed! 


vrijdag 19 mei 2017

Een heleboel handtekeningen en het vooral vieren!

De afgelopen tijd was een drukke maar voor ons gevoel gelukkig niet een té drukke tijd. We zijn erg dankbaar omdat we bij alle stappen die gezet zijn de trouw van God steeds weer zagen. Als Hij deuren sluit is het tijd om vooruit te gaan, om stappen te maken. Hoe spannend en hoe onzeker het soms ook was, we hebben Zijn leiding mogen ervaren.

 Ik begon met mijn nieuwe baan. En daar zag ik best een beetje tegenop, overal en nergens werken. Maar het is leuk en afwisselend. Van het werken in allerlei verpleeghuizen, in zorghotels, tot psychiatrische verpleeghuizen toe. En sinds deze week in de thuiszorg, dat is me goed bevallen!

 Daarnaast hadden we samen een cursus en gesprekken, ook moesten er een heleboel vragenlijsten en 'huiswerk' ingevuld worden.
 Én we hadden allebei een cursus met een examen voor ons werk. Ik ben al een poosje geleden geslaagd. (Met een 10- voor de rekentoets, o, ik was zo blij als een kind ;))
D. hoorde afgelopen week dat hij ook geslaagd is, hij kwam met een prachtig cijfer en boeket thuis, dan ben ik wel trots op m hoor;).

 En ondertussen zetten we niet alleen onder allerlei contracten voor werk en afgeronde cursussen een handtekening, maar ook onder de contracten voor de aan en verkoop van ons huis. We zijn dankbaar!

Trots zijn we op onze oudste, zij zit op dit moment gebogen over haar allerlaatste examen. Wat heeft ze hard gewerkt! En daarom eten we vanmiddag een taartje, omdat je altijd vieren moet als er maar iets te vieren valt. Vind ik dan.




donderdag 16 februari 2017

Laat het los

'Ik vraag jullie om in de pauze állemaal één ding op het briefje te schrijven wat jullie moeilijk vinden om los te laten en dan gaan we er straks met elkaar voor bidden'.
De spreekster op de interkerkelijke vrouwenochtend keek de zaal rond door haar donkere ronde brilletje.
En ik keek ook de zaal rond, want had ik net niet een oud- collega binnen zien komen die een aantal jaar geleden met pensioen is gegaan?
En daar zag ik een van de vrijwilligsters zitten en nog een mevrouw die ik regelmatig door de gang op m'n werk zag lopen.
Ook sprak ik de eerste contactpersoon van 'die mevrouw met het knotje' uit m'n vorige blog.
Ze mompelde iets van ' dit is toch wel een onderwerp voor jou'.
En moet ik nu op het briefje gaan schrijven dat ik het moeilijk vind om m'n werk los te laten en dan vooral al die dierbare bewoners en leuke collega's?
In de pauze raakte ik aan de praat en zag ik vanuit m'n ooghoek dat mijn briefje 'ingepikt' werd door een jonge vrouw. Gelukkig maar, hoef ik 'm niet meer in te vullen dacht ik ;)
Stel dat ze het voorleest en ik een traantje moet wegpinken.
De spreekster nam haar plek weer in en zei: 'Weet je, God heeft al deze briefjes allang gelezen, Hij weet het dat het loslaten zo moeilijk is'.
Wat een heerlijke en herkenbare ochtend was dit.
Als uitgangspunt nam ze psalm 46.
'Laat af en weet dat Ik God ben'. Woorden waar we ons aan kunnen laven bij het loslaten.
Wat moet er zoal losgelaten worden? Ons verleden, onze relaties, verwachtingen van kinderen, van de kerk, van christenen die ook maar hele gewone mensen bleken te zijn.
Loslaten betekent uiteindelijk het in de handen van God laten.
We zijn vaak doe-het-zelvers, we willen het in eigen hand houden.
Maar om echt los te laten moeten we bij Jezus zijn.
Hij weet als geen ander hoe we rondzeulen met lasten.
De woorden die Jezus eens sprak gelden nog steeds: Kom allen naar Mij die vermoeid en belast zijn dan zal Ik jullie rust geven. Neem Mijn juk op en leer van Mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart en je zult rust vinden voor je ziel, want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht.


vrijdag 3 februari 2017

Gemberkoekjes

Wij houden van gemberkoekjes!
Vandaag heb ik ze zelf gebakken en wil het recept graag delen.
het zijn niet de gezondste maar wel hele lekkere koekjes ;)

Voor ongeveer 15 stuks heb je het volgende nodig:


100 gram roomboter
60 gram suiker
125 gram bloem
Mespunt zout
Potje geconfijte gember 
1 ei

Kneed de boter, bloem, suiker en het zout tot een deegbal.
Leg deze een half uur in de koelkast.
Rol er daarna op een met bloem bestoven ondergrond een vierkante lap van van zo'n 2 a 3 cm dik.
Snij deze in kleine vierkantjes en leg de vierkantjes op de bakplaat.
Klop het ei los en bestrijk de koekjes hiermee.
Leg op elk koekje een kleine hoeveelheid gember.

In mijn oven bakte ik de koekjes 18 minuten op 180 graden.